Can Kardeşime Mektup

0

Bu mektubu Dilhâne yazarlarından Fatma Betül Altay yine Dilhâne yazarlarından olan Mürşide Bağatur’a yazmıştır…

Can kardeşim,

Selamını aldım. Gözlerimde buğulandı mektubun.

Biliyor musun ilk defa bir dostumdan mektup alıyorum ve defalarca yaralandığı bir yerden nasıl çiçeklenir insan, artık anlıyorum.

Sana bu mektubu gece hücumlarında yitirdiğim ve son bir gayretle geri getirmeye çalıştığım aklımda olup bitenleri anlatmak üzere yazıyorum. Hüsn-ü kabulünü umud ederim.

Çoktandır kalbimin uğultularında uykusuz geceler geçiriyorum çünkü yaşadığımız çağ,  başımızı yastığa rahatça koyabilmekten alıkoyuyor bizi.

Böyle gecelerde bir çocuğun savaşta kaybettikleri, gözümüzdeki yaşı tüketiyor bazen. Bazen bir haber kanalında dünyaya dair bütün umudumuzu kaybediyoruz. Her türlü ahlaksızlığın içinde aklımıza mukayyet olmaya çalıştığımız bu çağda, yaşamak bir mücadele oluyor bizim için.

Bu kadar kuru gürültülün arasından sıyrılıp kendimizi kuş seslerine bıraktığımız bir yer var bir de. Ilk tanıştığımız yer.. Ellerimizde Baba şefkatini hatırlatan birer dal nergisin sevinciyle birbirimize gülümsemiştik o zaman. Değil mi ki biz, kuş seslerini ellerimizde nergislerle dinlerken yüzyılllık acılarımızı bile unutuveriyorduk orada. Bu dünyaya dair bütün umudumuzu kaybetmişken kendimizi o gül bahçesinde buluyorduk.

Ama ne zaman eve dönsek bir ayrılık hüznü kaplıyordu içimizi. Bu dünyaya alışamadık, alışamıyoruz da..

Güzel bir dost olarak sen bana o bahçeden yadigarsın artık. İki dünyada da  ayrılmak istemeyeceğim bir dost.. Umudum o ki bu fani alemde beni de gönlüne misafir edesin.

Gönül bağımızın hiç kopmamasını  dilerim.

Heyecanla mektubunu gözlüyor olacağım.

Can kardeşim,

Belki derdimize çaredir bir çiçek..

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz