Şiirler

Ales’e Girmiş Bir Adam Görünce Ben

Mavi bir spor ayakkabısı vardı
O yere bastığı an da
Ben içimdeki sesi sustururdum
Arkamdan geçmiş, duymadım ki kendi kavgamdan

Uslu bir çocuktu oysa ellerim,
Sessizce gelip giderdim hayattan
Gürültüsüzdüm ben,
Kalabalıklığım kendimeydi, dışarıya hep yalnızdım ben

Sözcüklerimin gücünden haberdardım
Ya yapacaklarım
Sevmenin delilini, deliliğini
Seni görmeden bilmedim ben

Taşların hesabını yapardı zaman
Ben sana çarpmadan bilmedim taşın sertliğini
maviyi sevmezdim ben
gökyüzü ayaklarına inmeden

Açık değildi ki o zaman sevmek bu kadar
Yaralarımız kabuk tutardı hemen
sokak ortasında duruşun, aniden
tutmayan ayaklarım ve bir de ben

Fakat rezil olmanın yaşı yok
Sevdiğini söyleyip, usluca beklemenin de
Zararı yok köşe başlarında mendil satmanın
Gözlerine denk gelmedikçe

Acının tadı yok, vallahi beklemenin de
Şurada sevmenin adı sen isen
Karşına çıkmayan yolu yok hayatın
Ve adı hep kalacak fakat
Tadı sen olduğun sürece olacak aşkın

Yazar Hakkında

Aysun Şimşek

1 Yorum

Yorum Yazmak İçin Buraya Tıklayın

En Çok Okunan Yazılar

Kasım Sayımız Yayımlandı

Herald

11. sayımızda "Ölüm" dosyası ile karşınızdayız. İsmail Kılıçarslan ile yaptığımız söyleşi dilhanenize konuk oluyor.

Hemen Oku!