Adayış

Bir türkü var her duyduğumda severek dinlediğim dinlerken de kendi mi düşüncelere dalmadan alıkoyamadığım şöyle diyor “Bir insan ömrünü neye vermeli harcanıp gidiyor ömür dediğin”.
İnsandır hep unutur unuttuğunu hatırlaması içinde önemli bir şey olması gerekiyor ya ölüm gibi kaza gibi yada birçok insanın hayatında dönüm noktası olan olaylar. Bunlar başa gelince insan düşünmeye başlıyor… “ Ömür” dediğin ne kaç saat kaç saniye bir nefes öncesi ve sonrası … Daha sonrası bilinmiyor. Peki bu ömür nasıl harcanmalı, ne yapmalı ki alıp verdiğin o nefesten pişmanlık duymayasın. Neye adamalı bu ömrü ki başkalarının gözünde tükenmiş olan ömrün, hayatın sadece göz kapamak olsun senin için hep açık olan gönül gözünün yanında…
Yolunu, yönünü doğru seçki tükendiğinde eyvahlar ! İçinde kalmayasın…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir